Dlaczego po 40. roku życia gorzej widzimy z bliska?

Wzrok po 40 roku życia zaczyna zmieniać się u zdecydowanej większości ludzi, nawet u tych, którzy wcześniej nigdy nie mieli problemów okulistycznych. Odpowiada za to naturalny proces starzenia się soczewki oka, która z wiekiem traci elastyczność i coraz trudniej zmienia swój kształt, by ostro widzieć przedmioty znajdujące się blisko. Zjawisko to nazywane jest prezbiopią, czyli starczowzrocznością i dotyczy praktycznie każdego, niezależnie od tego, czy wcześniej występowała u niego wada wzroku, taka jak krótkowzroczność czy nadwzroczność. Warto podkreślić, że prezbiopii nie da się uniknąć ani wyleczyć przyczynowo – jest to naturalny etap starzenia się narządu wzroku, podobnie jak siwienie włosów, dlatego kluczowe jest jej właściwe skorygowanie, a nie szukanie sposobów na jej cofnięcie.

Objawy prezbiopii

Prezbiopia rozwija się stopniowo, dlatego pierwsze objawy bywają subtelne i łatwo je zbagatelizować, tłumacząc gorszą ostrość widzenia z bliska np. zmęczeniem czy słabszym oświetleniem.

Odsuwanie tekstu i zmęczenie oczu

Charakterystycznym sygnałem jest problem z czytaniem po 40 roku życia – litery w książce, gazecie czy na etykiecie produktu zaczynają się rozmywać z bliskiej odległości, przez co odruchowo odsuwamy tekst dalej od oczu, by odzyskać ostrość obrazu. Towarzyszyć temu może uczucie zmęczenia oczu, szczególnie pod koniec dnia lub po dłuższej pracy wzrokowej z bliska, np. podczas czytania drobnego druku czy obsługi telefonu.

Bóle głowy przy czytaniu lub pracy przy komputerze

Wysiłek wkładany w utrzymanie ostrości obrazu z bliska może prowadzić do bólów głowy, pieczenia oczu, łzawienia czy ogólnego dyskomfortu podczas czytania, szycia, pracy przy komputerze lub korzystania z telefonu. Objawy te często nasilają się wieczorem, kiedy oczy są już zmęczone całodzienną pracą, a naturalna zdolność akomodacji soczewki jest najbardziej ograniczona.

Okulista czy optometrysta – do kogo się zgłosić?

Wielu pacjentów zastanawia się, czy w przypadku pogarszającego się widzenia z bliska zgłosić się do okulisty, czy do optometrysty. Optometrysta zajmuje się badaniem ostrości wzroku i doborem korekcji, natomiast okulista jest lekarzem diagnozującym i leczącym choroby oczu. Przy typowych objawach prezbiopii pierwszym krokiem może być badanie optometryczne, jednak nagłe pogorszenie widzenia, ból oka, błyski, ubytki pola widzenia lub inne nietypowe objawy wymagają konsultacji okulistycznej.

Jak wygląda badanie wzroku?

Badanie wzroku obejmuje ocenę ostrości widzenia do dali i bliży oraz dobór korekcji. Zależnie od specjalisty i wskazań może zostać rozszerzone o pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, ocenę przedniego odcinka oka i dna oka. Takie badania pomagają wykryć nieprawidłowości wymagające dalszej diagnostyki, ale prawidłowe ciśnienie wewnątrzgałkowe samo w sobie nie wyklucza jaskry.

Kiedy warto powtarzać kontrolę?

Po 40. roku życia zaleca się kontrolne badania wzroku przynajmniej raz w roku, ponieważ prezbiopia ma charakter postępujący, a moc korekcji do bliży zwykle trzeba stopniowo zwiększać przez kolejne lata, aż do ustabilizowania się około 60. roku życia. Regularne wizyty pozwalają też wcześnie wykryć inne, poważniejsze schorzenia oczu, zanim zaczną dawać wyraźne objawy. Konsultację można umówić zarówno u optometrysty, jak i okulisty w nMedica – w zależności od charakteru dolegliwości specjalista dobierze odpowiedni zakres badania.

Materiał ma charakter edukacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji lekarskiej. W przypadku nagłych lub nasilonych objawów należy skorzystać z pomocy medycznej.